పిచిక గూడు

వెళ్లాలా

2012-01-29T20:47:00.000-08:00

ఇక వెళ్తాను ఊరికి ఎవరూ గుర్తు పట్టని చోటికి

వెళ్లొస్తాను కిటికీ చెట్టూ ఆకాశం ముక్కా పక్కింటి కుక్కా

పాపం, బీరువా చాటు బొద్దింక ఎక్కడికీ వెళ్లదు

దాని మీసాలకు ఏదీ అంటదు, పాపం తనది కాదు నాది

అదొక మాట

వ్రాత బల్ల మీద ఒక అద్దం ఉంచుకోవాలని ఎప్పట్నించో కోరిక

అది ఇంకు పెన్ను నిబ్బులా రెండుగా చీలి

నాకున్న రెండు కళ్లకు అతుక్కుపోయింది

అద్దం కాదు కోరిక, అర్థం కాని కోరిక

ఎప్పడో వెళ్లేవాడిని చాల సార్లు అనుకుని ఆగిపోయాను

ఎలాగూ వెళ్తున్నావు కదా నాకొక పిట్టగూడ తెచ్చిపెట్టమని

ఒంటి వెంట్రుక మీసాలూపుతూ బొద్దింక అడక్కపోయి ఉంటే

పక్కింట్లో ఒక పాపాయి కూడా ఉండకపోయి ఉంటే

ఆ పాప పేరు నవ్వు

వెళ్లాలని అనిపించదు ఉన్న వాటిని వదులుకోడానికి ధైర్యం చాలదు

ఒక అద్దాన్ని, ఒక అర్థాన్ని ఇక్కడికి తెచ్చుకుంటే ఎక్కడికీ వెళ్లక్కర్లేదు

అవి ఎక్కడా లేవని తెలుసుకోడానికైతే వెళ్లడమెందుకు

ఎట్టాగైనా వెళ్లాలి, వెళ్లక తప్పదనుకుంటా, వచ్చినోళ్లంతా వెళ్లాల్సిందేనట

ఎక్కన్నించి వచ్చామో అక్కడికి, లేకుంటే చోట్లు అగ్ని గుండాలవుతాయ్ట

ఇంట్లోనే ఊళ్లోనే

2012-01-27T18:51:00.000-08:00

రాత్రంతా నీ కోసం తిరుగుతూనే ఉన్నాను

ఎక్కడికెళ్లావు నాయుడూ

ఉన్న చీకటిని వెయ్యి పెట్టి గుణించి చూశాను

కొంచెం కూడా లేవు

నడకలో అన్ని పద ధ్వనుల్ని తీసేసి చూశాను

నువ్వు వినిపించలేదు

ఖాళీతనం ప్రతిధ్వనులను చాల తడిమి చూశాను

ఒక్క ఇంద్రియానికీ అందవు

అడ్డదిడ్డంగా పరిగెత్తే వాహనాల హెడ్‍లైట్లు పగిలిపోయి

అమాయక శ్వాసాంతాలు, ఏ ప్రమాదంలో లేవు నువ్వు

రాహిత్యాన్ని రహితం చేయలేని, హితం చేయలేని ఉనికిని

నన్ను కూడా నమ్మొద్దు గాని

అమ్మ రమ్మంటోంది, ఎక్కడున్నా‍ ఇంటికి రా

తెచ్చుకున్నవి వద్దని, ఇవ్వబడే వాటికై అలమటిస్తూ

మూసుకుపోయిన ఏ శోకాల్లోకాల్లో తిరుగుతున్నావు

ఇంట్లోనే ఊళ్లోనే వెదుక్కుందాం రా

6AM, 28-1-2012

ఇంకో రహస్యం

2012-01-26T08:10:00.000-08:00

నేను చనిపోక పోతే పద్యం బతకదు

చాల సార్లు చూశాను,

ఇద్దరం ఉండొచ్చునంటే పద్యం ఒప్పుకోదు

నేనో నువ్వో ఒకరమే వుంటామంటుంది

మీరు చూశారుగా, నేనున్న చోట

కొన్ని మురికి కన్నీటి చుక్కలు, ఇంకొన్ని

వెకిలి జోకులుంటాయి, పద్యం వుండదు

కొన్ని సభల్లో

పద్యకులు కూర్చుని ఉండగా చూశాను

వాళ్ల చేతుల్లో నలిగిపోయిన మైకులను

ముట్టుకుని చూశాను, మొరటుగా డర్టీగా

ఉంది వాటి స్పర్శ

అందుకేనేమో త్రిపుర గారూ కాఫ్కా గారు ఇంకొందరు,

వాళ్లక్కూడా అది కుదర లేదు గాని, వారికి శుభమగు గాక,

తాము చనిపోయాకే తమ పద్యాలుండాలని అనుకున్నారు

మళ్లీ దిగులు

చనిపోవడం అంత సులభం కాదు

పద్యానికివేం పట్టవు

అడివి మధ్యలో బాటసారులు సేద దీరి

మంచి నీళ్లు తాగడానికి, అదొక చల్లని

అరుగు అయిపోవాలనుకుంటుంది

నువ్వేమో దాని మీద కూర్చుని

అమృతం తాగాలనుకుంటావు, వద్దు,

అనృతమది, తాగకు, చచ్చిపో, పద్యం కోసం

24-11-2011

తాగిన మనిషి తడబడే మరి కొన్ని పాదాలు

2012-01-25T21:15:00.000-08:00

పాటలు గరుగ్గా ఊగుతాయి

ఎగుడు దిగుడు రాళ్ల మీద సెలయేళ్లు పొర్లుతాయి

పగటితో చీకటి రాసుకుంటుంది

ఉభయ సంధ్యల్లో ఇది ఏదని రోడ్డు అడుగుతుంది

ఇంటికి పొమ్మంటారనే భయం

ఇల్లు వాకిలి లేదని కాలజ్ఙాన తత్వం అవుతుంది

ఆకాశం అంతా తనదని

ఎవరో అన్యాయంగా భాగం అడుగుతున్నారని

ఉక్రోషంతో వెన్నుపాము వీపు మీంచి జారిపోతుంది

ఇక్కడ ఉండనీయరనే అనుమానంతో

ఎక్కడో ఉంటానని మనసు దాగుడుమూతలాడుతుంది

నదులలో నీళ్లకు బదులు ఎర్రని కలలు ప్రవహిస్తాయి

నన్ను నమ్మండి, మందు కొడితే చాల బాగుంటుంది

ఆవలి తీరం మీద ఆడుకున్నట్టుంటుంది

తిరిగిరాక తప్పని దుఃఖం హ్యాంగ్ఓవర్ అవుతుంది

11.30 PM, 25- 1-2012

చివరి(?) జవాబు

2012-01-24T01:55:00.001-08:00

తెలీ లేదు తెలివిడిలో జన్మించలేదు

పుట్టినప్పుడు అన్నీ అరుపులే ఒక్క అక్షరమూ లేదు

ఎదురైన ప్రతిదీ ఆశ్చర్యమే ప్రతి పద్యం ప్రతి పదం

మీ ఇంటికీ వచ్చాను సరిగ్గా అడగలేదన్నావు

ఇంకా ఇంట్లో అందరూ తినలేదన్నావు, చూడు

నీ ముంగిట్లో మట్టి కొంచెం తడిసి ఉంటుంది

అరికాళ్ల చెమ్మతోనో నేత్ర పాత్ర కొంచెం ఒలకడం వల్లనో

ఇది పాతది ఇది నవీనమని అనలేను

ఎద్దడి ప్రాంతం వాడిని చుక్క నీరూ గొప్పదే

వీణ అంటే ఏముంది, కొన్ని ఏక్‍తారల ఐక్యత, కాదా?

కలయికలో మొలకెత్తే అనురాగం, కాదా?

నేను వస్తూనే ఉంటాను ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను

భిక్షుకుడిగానైనా

3PM, 24-1-2012

రెండు+రెండు

2012-01-22T09:31:00.001-08:00

మిక్సర్ లో వేసింది వేరు తీసింది వేరు

రెండు రెండు కలిస్తే నాలుగు కానే కాదు

మరేదో చేరిపోతుంది విలువ మారిపోతుంది

ఒకే విత్తనంలోంచి ఆవులించిన రెండు అకులైనా

సీతాచిలుక రెక్కలైనా రెండు వాన చినుకులైనా

ఆ రెండు ఒక నువ్వు మరొక నువ్వే అయినా

బాగుంటుంది... పద్యాల బంతులతో ఆడుకోడం

వాడిపోని పదాల్ని నాభి నుంచి తోడుకోవడం

ఒకరికొకరు చెయ్యేసి చేదను పైకి లాగడం

బావి గట్టున కూర్చుని దోసిళ్లతో నీళ్లు తాగడం

గిలకల చప్పుళ్లతో గొంతులు కలిపి

కొన్ని రేపటి మాటలు గుర్తు చేసుకోవడం

చాంతాడు బావిలో వదిలి ఎవరికి వాళ్లు నడిచిపోవడం

తూనీగ కాలికి దారం కట్టి ఆడే బా‍ల్యం మానవుడిది

అది అలవాటైతే ప్రతి నువ్వూ ప్రతి నేనూ ఒక టార్చర్ ఛాంబర్

రహదారి పక్కన పొదల్లో తుమ్మెదలుంటాయి

మాంసాహార పువ్వులు పూచే మొక్కలుంటాయి

చెప్పుకోవాలి ఒకరికొకరు, కాచుకోవాలి ఒకరి వీపు మరొకరు

మరోసారి అనుకుందాం, పంటపొలం కాదిది యుద్ధ భూమి

ఎప్పుడైనా అనిపించిందా, ఊహ కలత పెట్టిందా

ఎవరో నీ మెడకు పగ్గమేసి వాళ్ల చేనిలో దున్నిస్తే, నీ ఆకలి నీకు వేస్తే

నీ ప్రేయసి నీకు గుర్తొస్తే, నువ్వు నువ్వుగా కాకుండా ఒక దొడ్డిలో పొర్లాల్సి వస్తే

దొరికిందానితో రమించి పిల్లల్ని కనాల్సి వస్తే: ఆ దొడ్డిని కాచే జంతువు పేరేమిటి?

జంతువులను సరే, మనుషులను వాడుకునే జంతువు పేరు?

జవాబు తెలిసీ చెప్పక పగిలిన శిరసుల ముక్కలు, దారి పొడుగునా...

10.30 PM 22-1-2012

శిరో దహనం

2012-01-22T02:37:00.000-08:00

శిరో దహనం

ఎవరో పారేసిన బీడీ తాగబోయి తల కాల్చుకుంటున్న చిట్టీత చెట్టు

సారాయి సీసా కోసం అమ్ముడయిన దీవిలో విరిసిన ఒక నాగరికత

మండుతూనే ఉన్నాయి, చూడనట్టు నటించడమెందుకు

మంటలు భూమిని ముంచి ఆకాశాన్ని తాకుతున్నాయి

ఇక్కడ నన్ను ఎవరు వదిలేశారో, అరిచినా పలకరు

నేలను నింగిని కలుపుతున్న నా దుఃఖాన్ని వినరు

ఒక్కొక్క మెట్టు ఎక్కుతూ పోతాను, నేను వేయని మెట్లు

ఆకాశం అందదు గాని, అందుతుంది అని అనుకుంటాను

ఒక్కొక్క మెట్టు దిగుతూ పోతాను, కొండలు తొలిచి వేసినవి

మునుపటి జాడలు పట్టుకుని వెదుకుతాను నా ప్రపంచాన్ని

పిడుగు పాట్లకు పగిలినవీ వాన నీటికి అరిగిపోయినవీ

దారి గుర్తులుగా కొన్ని క్రూర వదనాల కోర్కెల కొండలు

మాసిన కొంగు సవరించుకుంటూ రోజూ కనిపించిన ఒక అమ్మ

చీకటి సందులలో ఈ మధ్య రెండు రోజులుగా కనిపించడం లేదు

ఆమె ఏమయిపోయిందని ఎవరినీ అడగను

అడగడానికి ఎర్ర దీపం వెలగని చోటు లేదు

అరిగిపోయిన మాటలకు ఆమె అగ్గి పెట్టి వెళ్లినవే

చీకటి వెలుగుల మధ్య మున్సిపల్ చెత్త మంటలు

ఎందుకు అని ఎవరినీ అడగను ఎవరైనా చెప్పబోయినా ఇక వినను

అడిగి విని అలసిపోయాను, నా హృదయం ఎటు చెబితే అటు వెళ్తాను

మీరా... మీ ఇష్టం...

మీరు అలసిపోయే వరకు

22-1-2012

ఏక్‍తార మంద్ర నాదం

2012-01-19T23:32:00.000-08:00

ఇంకెంత దూరం వెళ్తావు

మృత్యువు వినా బయటికి దారి లేని వ్యూహంలో

ఎక్కడో ఒక చరియ కొన్ని నీళ్లు ప్రాణం నిలబెట్టుకోడానికి

బతకడం బతకడం కోసమే అయితే బతకడమెందుకు

నిన్న ‘జీనా హైతో...’ అంటివి ఇవాళ ఒంటరివి

ఎవరో కలిసినా కాసేపే, మిగిలేది నీకు నువ్వు

పెదిమలకు చేరే లోగా ఒక సారి విషం గ్లాసు లోనికి చూడు

అది నీ లోనికి చేరే లోగా ఒక సారి నువ్వు దాని లోనికి

ప్రతి గ్లాసులోనూ ఉంటాయి కొన్ని అలలు, ఎండకు పుట్టే రంగులు

కుదిరితే కాసేపు కలిసి కూర్చో, ఒక ఇరానీ చాయ్ లేదా ఒక చషకం

ఎవడికెవడూ లేడు అబద్ధం చెప్పకు/వినకు ఒకడికొకడు ఉన్నట్టు

ఉన్నదొక్కటే నీకు నీదై నీవై ఉన్నది లేదా ఉండనిది ఒక్క నువ్వే

ఉప్ప ఉప్పగా పక్క పక్కనే పాకుతుంటుంది మరణం

పంట పొలం కాదిది యుద్ధ భూమి, ఇంకా శాన్నాళ్లు

లోపల ఏదో ఉన్నట్టు మాటి మాటికి అంగీ చేతి కింద చేయి దూర్చకు

చాల అందమైన దానికై వెదుకుతున్నట్టు కళ్లు మత్తుగా వాల్చకు

ఎవడిదో పాటలో ఒక పల్లవి కావాలని నువ్వు అనుకున్నప్పుడే

పెనం మీద వెన్నలా నీ బాల్యం కరిగిపోవడం మొదలవుతుంది

మందల్లోకి వెళ్లి నీ యాట నువ్వు కొట్టుకొద్దామనునుకోకు

వంచన కొన్ని తరాలు అభ్యసిస్తే గాని అలవడని విద్య

వెదక్కు ఎడారి ఇసుక మేటల్లో గుడ్డి బిచ్చగాడివై

కొడిగట్టిన దీపం మీద రెప రెపలాడే జ్వాలా నేత్రమై

తను తినే జంతువును వధించే జంతువు మంచిది

చావును వినోదించదు, చావులో వినోదం మానవత్వం

మనుషులు మనుషులెలా అవుతారో మనుషులకు వదిలెయ్

నీ బతుకు నవ్వు బతుకు నీ మరణాన్ని నువ్వు ఆనందించు

లలిత లలితమైనవి కావాలని కోరకు సంస్కృత రాగాల కోసం జోలె పట్టకు

అవి నీ నుంచి కొట్టేయబడి పేర్లు మార్చుకున్నాయి, నీకు నువ్వు చాలు

బాగా తిన్నాక, నిద్రొస్తే నిద్ర పోయి లేచాక చల్లని నీడలు నటించు తావుల

గాలిని నెమరేస్తూ కూర్చుని కాకుండా ఎవడూ లాలిత్యం అనుభవించలేడు

కలిసొస్తే వస్తాడు నీతో సరిగ్గా నీలాంటి వాడు ఇంకొకడు, మరొకడు,

వేరొకడు తనను తాను తెలుసుకున్నవాడు, తెలుసుకున్న నాడు

నడవాలనిపిస్తే నడు నిద్ర పోవాలనుకుంటే నిద్ర పో

అన్నం దొరికితే భుజించు అంగీకారం దొరికితే సంభోగించు

లేడికి తెలుసు, పరుగులో అలిసిపోయి చనిపోవాలని, ఫిర్యాదు చేయదు

పరిగెత్తలేకపోయానని, ఒక నిట్టూర్పుగా వదుల్తుంది ప్రాణం

చిరుతకు తెలుసు పరిగెట్టలేకపోతే అకలితో చావాలని ఫిర్యాదు చేయదు

పరిగెత్తలేకపోయానని, సరి సరే లెమ్మని వదుల్తుంది ప్రాణం

వానప్రస్థమంటే, అర్ధ రాత్రి లేచి, కాసేపట్లో గడ్డ కట్టుకుపోతానని తెలిసీ

పక్క వాద్యం అక్కర్లేని ఈల పాట పాడుకుంటూ మంచు చీకట్లోకి వెళ్లిపోవడం

చివరి పాటకు మంద్రం మంద్రంగా మోగుతూ నీకు నువ్వే ఒక ఏక్‍తార

24-1-2012

ఏం జరుగుతోంది?

2012-01-06T02:48:00.003-08:00

కొండల్ని కొండ గుర్తులు చేసుకుని సాగిపోతాడొకడు

ఇక్కడ ఏం జరుగుతోందని అడుగుతూ ఆగిపోడు

కొండలను చూసి చూసి తానొక కొండగా మారిపోడు

ప్రతిదీ అనుభవమే, అనుభవమే ప్రతిదీ కాదంటాడు

ఎండను పొట్లాలు కట్టి అమ్ముకోడానికి ఒప్పుకోడు

అంధకారం, కాంతి, ఏదో జరుగుతుందన్న భ్రాంతి,

కొమ్మల నాల్కలతో మాట్లాడుకునే చెట్లు,

వాటిని అర్థం చేసుకుని అనుసరించే పొదలు,

పరిమితికీ వ్యాప్తికీ వున్న సాపేక్షక పారస్పర్యం, ...

అన్నిటి మట్టిని కప్పుకుని మొలకెత్తాలంటాడు వాడు

మంచు ఎడారిలో నిప్పు రగిల్చలేక చనిపోయే మనుషులు

కుక్కల వలె మొరగడం ఇష్టం లేక మూగవోయే తోడేళ్లు

లోపలి దుఃఖాశ్రువుల్లో తడిసి ముడుచుకుపోయిన ఇళ్లు

మొయిళ్ల మధ్య తాము పేలిపోవాలని కోరుకునే రైతులు

చాలు, చదువుకోడానికి వేరే యూనివర్సిటీలు లేవంటాడు

వాడిని వదిలేశాం, కనిపిస్తే కాల్చేశాం

ఇంతకూ ఏం జరుగుతోంది ఇక్కడ?

6-01-2012

దీపం

2012-01-01T09:55:00.001-08:00

ఏమిటా వెలుగు, ఎందుకు నన్ను భయపెడుతున్నది

మండుతున్న చూపుడు వేలై బెదిరిస్తున్నది, ఈ రాత్రి

ఒంటరి దీపం పిలుస్తోంది పాడుతోంది నా కోసం

రహస్య బాధా సంకేతాలు వినా మాటల్లేని పాట

అదొక కన్నీటి చుక్క అనుకుంటా

బాల్కనీ నుంచి పడిపోతున్నది

కొడవలి కదిలిన మెరుపనుకుంటా

దిగులు పొలం కోస్తున్నారెవరో

ప్రేమ?

చీకటిని చాటు చేసుకుని దూకే కన్నీటి చుక్కలను

ఎవరూ వినరని నాకు మాత్రమే వినిపించే గాథలను

కోయడానికి దిగులు తప్ప ఏమీ లేని పొలాలను

భయం సంకెళ్లు చుట్టిన పదాల పసి పాదాలను

ప్రేమిస్తూనే వున్నాను

కాని, ఏమిటా వెలుగు?

ఎవరో రావాలని...

2011-12-29T20:19:00.001-08:00

ఎవరో రావాలని ఉంటుంది

ఎక్కడికో వెళ్లాలని ఉంటుంది

వేణుగానం పువ్వులు పరుస్తూ ఉంటుంది

పూలవనం రంగులు చల్లుతూ ఉంటుంది

శుభ్రమైన వాగు గలగల పారుతుంటుంది

ఒక చల్లని కడవ అలల్లోనికి తుమ్మెదలా వాలుతుంటుంది

రెండు నల్లని చేతులు దానికి రెక్కలయి కదులుతుంటాయి

కొబ్బరిచెట్టు చేతులు వళ్లో పెట్టుకుని యోగా చేస్తుంటుంది

చల్లని వెచ్చని తియ్యని పుల్లని నీరెండ పిలుస్తూ ఉంటుంది

ఉదయం నన్నొక నారింజ పండును చేసి

ఒక్కొక్క తొనను వలిచి నాకు ఇస్తూ ఉంటుంది

హృదయ లోలకం ఉయ్యాలలో పాపాయిలా

నవ్వు రెప్పలు మూస్తూ తెరుస్తూ ఉంటుంది

ఎవరో రావాలని ఉంటుంది

ఎక్కడికో వెళ్లాలని ఉంటుంది

వచ్చినట్టే వెళ్లినట్టే ఉంటుంది

8AM, 30-12-2011

చిలుకల దారిలో...

2011-12-27T08:06:00.000-08:00

ఎగిరిపో చెప్పలేదా ఇక్కడ తోట లేదని పువ్వు మనిషీ

కుట్టుకో ఎలాగో చిరిగినవో విరిగినవో పగిలినవో రెక్కలు

నిన్న పుట్టిన పువ్వులు లేవు ఇక పువ్వులు పుట్టవు

సీతాకోక చిలుకలకు ముందే తెలుసు, ఎగిరిపోయినయ్

యాసిడ్ వానలే గాని వసంతం రాదని ఆకాశం వదిలి రామని

ప్రకటనలు వర్షించాయి మిగిలిపోయిన కొన్ని గడ్డిపోచల కోసం

రామచిలుకలకూ తెలుసు ఆ నాలుగు మాటలు చాలవని

ఏ చిలుకలనూ పిలవకు, నువ్వే వెళ్లు, కరిగిపో, ఎగిరిపో, లోపలికి

నీ లోపలి మొయిళ్ల లోపలి ఏడు రంగుల కెరటాల లోపలికి

తెలియక వుండిపోయావు, మట్టి రుచి మరిగిన శిశువువి, ఇంకా

ఉండాలనిపిస్తే ఎక్కడా వుండని చోటొకటి చూసుకుని వుండు కాసేపు

పిలవకు

ఎవరూ రారు లోపలికి, ఒక్కడివే, ఒకటి రెండు అర రెక్కల ఒక్కడివే

అరవకు

ఎవరూ రానివ్వరు లోపలికి తుప్పు పట్టిన ఇనుప గేట్లు తెరుచుకోవు

అడగకు

ఎవరూ పోనివ్వరు బయటికి, ఆకులు విరిగిన ఒంటి రథ చక్రం వదిలి

నువ్వు దొరికావన్న వాళ్ల పండుగ ముగ్గు లోంచి

ఎగిరిపో, ఎగిరి రెండు చేతులతో చుక్కల కొక్కీలు పట్టుకుని పైకి పైపైకి

9.30 PM 27-12-2011

చెప్పగలనా

2011-12-26T19:26:00.001-08:00

నిన్న సాయంత్రం ఆమెకు చెప్పలేకపోయాను

జేబులోంచి తీసి పూల పొట్లం విప్పలేకపోయాను

మెత్తని గేట్లు తెరిచి గుర్రాల్ని వదిలేసే లోగా

ఆకాశం తెగి, మా పెదాల మధ్య కూలిపోయింది

కోసు ముక్కలన్నీ ఏరేసి కర్చీఫ్ తో తుడిచి కూర్చుని

గుర్రాల్ని పట్టుకొచ్చే లోగా సాయంత్రం మాసిపోయింది

ఆమె నేను గుజ్జన గూళ్లలోంచి కాళ్లు తీసేసి

ఇసుక దులుపుకోవాల్సి వచ్చింది ఖాకులు వాల్తాయని

వెళ్లిపోవాల్సి వచ్చింది

ప్రేమ నిజమే గాని నేనొక దొంగను కాదు

దొంగల నాయకుడి సేవకుడినని

నా మొహం మీద గాటు యద్దంలో సంపాదించినది

కాదు, నాయకుడు చాచి కొడితే ప్రాప్తించినదని

రేపు సాయంత్రమైనా

పగలుకు రాత్రికి మధ్య టిక్కు టిక్కు తిరుగుతూ

పదే పదే గతాన్ని సంప్రదించే భూగోళకం తెగి

మా పెదాల మధ్య పడి పగిలే లోగా

ఆమెకు చెప్పగలననే అనుకుంటాను

ఇంత ఆటొమేటిక్ గా, టిక్ టిక్ లోలకం చప్పుడును కాదని

ఆమెకు వినిపించేలా చెప్పలేనా, పోనిద్దూ, ఇక నిద్దర పోతాను

2AM, 26-12-2011

రాత్రి ఎక్కడో

2011-12-14T09:39:00.000-08:00

చూశాను నేను ఆమెను

ఒక మూడంఖణాల ఇంటి ఒంటరి వంటింట్లో

తన ఏడుపు తనక్కూడా వినిపించకుండా

కొంగు నోటిలో కుక్కుకుని కూర్చున్న ఆమెను

మరిచిపోయాననే అనుకున్నాను

ఆ ఊరు లేదు గనుక

ఇక కనపడదని అనుకున్నాను

లేదు అయినా చూస్తూనే వున్నాను

వానల్లో ఆమె ఎండల్లో ఆమె

కాసేపు మనిషిగా కాసేపు దయ్యంగా ఆమె

రాత్రి ఎక్కడో

లోపల్నించి తలుపుల గడియలు వేస్తున్నప్పుడు

మొల తాళాల గుత్తి గచ్చు మీద పడిన చప్పుడులో

ఒక మంచం మీద రెండడుగుల స్థలంలో చీరె మూట

ముడుచుకుని దాచుకున్న ముఖం చీకటిలో ఆమె

చీకటి దాచలేని మొరటు కోర్కెల గోళ్ల మధ్య ఆమె

5-12-2011

రవ్వలు

2011-12-09T00:15:00.000-08:00

చీకటి ముక్కలు రాసుకుని

ఖాళీలు నిశ్శబ్దంగా రగిలి

నేత్ర నాడి కొంచెం కరిగి, తడి తడిగా కదుల్తుంది

కాంతి రవ్వలు ఎగురుతాయి

గడ్డి మీది ఆకాశంలో మెరుపులను పట్టుకుంటే

అపరాధ భావం చెమ్మగా మిగిలిపోతుంది

మనసుతో ముట్టుకోవలసినవి చేత్తో పట్టుకుని,

పురుగులని, పిడికిలి గట్టిగా మూయడం తప్పు

ఒక వాగు వంపు ఎత్తు గడ్డ మీద నువ్ నడిచినప్పుడు

మబ్బు ఇనుములా వాలిపోయి గాలికి కదలని

బాట లోని పొట్టి ఈత చెట్టు శిగలో పుట్టిన అగ్ని

నిన్ను నిలబెట్టి రాల్చిన తడి తడి నిప్పువ్వులు

వాగు దాటేసి వచ్చినా తోడుగా నడుస్తాయి భయమై

అదే చిటపట నిశ్శబ్దం అదే పూరించ బడని ఖాళీ

మనసులో చిరు కాంతిగా కాలాన్ని వుండి పోనీ

తను అమ్మాయిని కానంటుంది మూడేళ్ల పాప

ఇప్పుడు తానొక సీతాకోక చిలుకను అంటుంది

నిన్న ‘పప్పీ డాగ్’ని అంది కదా మొన్న

‘మామీ ఫిష్’ని అని కూడా అంది, అడగకు

తానేమిటో అది నువ్వు కాలేదని వ్యర్థమైన ఉక్రోషం నీది

మనసు తెలుసుకోలేని వాటిని ముట్టుకుని మూచూసి

పట్టుకుని విడదీసినా తెలియవు గుహల్నించి ఎందాకా

10-11-2011

మధ్య వర్తి

2011-11-22T19:26:00.000-08:00

గుండ్రని గాజు బంతి

ఎక్కడ తడమడం మొదలెట్టినా

చెయ్యిని మొదటి స్పర్శకి చేర్చే

నునుపైన గుండ్రని గాజు బంతి

ఎవరూ తనను బాట చేసుకోకుండా

తానెప్పుడూ ఎవరికీ అడ్డు పడకుండా

ఉండాలనుకుంటుంది

పాప రహితంగా ఉండలేక

చిన్న చిన్న బహుమతి పాపలతో

సర్దుకుపోతుంటుంది

వెచ్చని బాష్ప కణాలను ఇష్టంగా తాగుతుంది

కొన్ని చుక్కలను ఏరి దాచుకుంటుంది

ఊహా రేఖల శీత హృదయ గాజు బంతి

ఆగామి దుఃఖాలు తమ

గుర్తులను ఎంత కోల్పోతే

అంత సుగతి అనుకుంటుంది

గుర్తులను కోల్పోయే ధ్యానంలో

మరిచిపోవడాన్నీ మరిచిపోతుంది

'నేను అబ్బాయిని నువ్వు అమ్మాయివి' అంటాడు పిల్లాడు

గాలి గుర్రం మీద ఊగుతూ ముందుకూ వెనక్కి

'అమ్మాయిని కాదు సీతాకోక చిలుకని' అంటుంది అమ్మాయి

అదే గుర్రం మీద ఊగుతూ పైకీ కిందికి

'కాదు కాదు కానే కాదు' అనబోతుంది పక్క నుంచి గాజు బంతి

'ఏమిటి నన్ను తిడుతున్నావా"’ అని అడుగుతుంది అమ్మాయి

'ఔను ఔనది తప్పేన'ని అబ్బాయి అంటాడు గాని గుర్రం దిగుతూ

అప్పటికి గాజు బంతి పగిలిపోయి

రెండు ముక్కలు అయ్యుంటుంది

ఇద్దరూ ఎవరి ముక్కను వాళ్లు తీసుకుని వెళ్లిపోతారు

ఎవరి శీత బాష్పాల్ని వాళ్లు తాగి పెద్ద వాళ్లయిపోతారు

పాపం, గాజు బంతి, పాపల బహుమతి గాజు బంతి

22-11-2011

ఒక నిస్సహాయత

2011-11-19T21:23:00.000-08:00

సున్నితమైన వాటినే ముట్టుకోవాలనిపిస్తుంది

ముళ్లు గుచ్చుకుంటాయని తెలిసీ గులాబి రెమ్మను,

ముడుచుకుంటుందని తెలిసీ అత్తిపత్తి ఆకును,

వేళ్లు కాలుతాయని తెలిసీ మంటను తాకాలనిపిస్తుంది

ఒకానొక సారి ఒక దుమ్ము రేగే తిరుణాల సందడిలో

గోల గోలగా నడిచిపోయే జన సమూహాల మధ్య

రంగు రంగుల ఎద్దుల బొడ్డార్లు తాళ్లు తలుగుల మధ్య

ఎండకు నీడనిచ్చే తన కళ్ల కాంతిని ముట్టుకున్నాను

స్పర్శ తీరదనిపించే కోరికయ్యింది, విరహమయ్యింది,

సాఫల్యమయింది, ఓదార్పయ్యింది, అహరహమయ్యింది

తను అప్పుడప్పుడు వేళ్లు కాలే జ్వాల అవుతుంది, తాకితే

ముడుచుకునే అత్తపత్తి, ముళ్లున్న గులాబీ రెమ్మ

ఏం చేయను? ఏమీ చేయలేను! నేనామెను ప్రేమిస్తున్నాను

15-3-2010

విషం కైపు

2011-11-16T02:34:00.000-08:00

ఏమి చెప్పినా మెల్లగా మెత్తగా చెప్పాలి

ఇక్కడ గాయపడని వారెవరూ లేరు

ఏమి అమ్ముతున్నదీ అర్థం కాకుండా

‘...మ్మో’ అని అరుస్తున్న వీధి ఆర్తనాదం

ఎంత మెల్లగా ఉంటుందెంత మెత్తగా,

ఇక మీ ఇష్టం అన్నట్టు

ఎవరికి మాత్రమిష్టం ఇదంతా, బాధ పడనిదెవ్వరు

మరిచే పోయాను అగ్గిపెట్టెలో దాచిన జీరంగిని

కిటకీ అవతల బంధించిన సీతాకోక చిలుకను

వెంటాడ్డం వేటాడ్డమేనా

వాటిక్కొంచెం జమ్మి ఆకుల మేత వెయ్యొద్దూ

తేనెలు కొల్లగొట్టడమేనా తీయ తేనియ బరువని

మత్తుగా పాడుకోవడమేనా, మిగిల్చొద్దూ

కొన్ని పువ్వులు

అమ్మూ, నువ్వైనా చెప్పు నాకూ వాళ్లకు

ఆకు పచ్చని నీటిలో చెట్ల నీడల మునగ బెండ్ల మీద

ఈదుతూ ఎన్నాళ్లెన్నాళ్లైనా ఉండ వచ్చునని

అంతరంగంలో ఒక జారుడు మెట్ల దిగుడు బావి

కడవ కడవగా తడపాల్సిన గొంతుల కోసం

కాయలు కాచిన రైతు భుజం మీద నువ్వెప్పుడూ

ఆడుకోలేదనుకుంటా, మెత్తగా మెల్లగానే చెప్పాలి

ఏమి చెప్పినా, విషం కైపెక్కిన శంకరుడిలా

16-11-2011

ఇంటికి ఉత్తరం

2011-11-15T00:38:00.000-08:00

అమ్మా! నా కోసం చూడకు నేను రాను రాలేను

ముట్టుకున్న పూల వనాలన్నీ ఎండిపోయి

ఎగరడమనే కోరిక చుట్టూ ఎగురుతున్న తేనెటీగను

ఆర్కిటికా అంటార్కిటికాల మధ్య నల్ల సొరంగంలో

ఎగురుతున్న గుడ్డి రెక్కను, ఇక్కడ

ఉండడమనే నెత్తురు రుచి మరిగిన గబ్బిలాన్ని

అమ్మా! నాకోసం చూడకు, నా కోసం అన్నం దాచకు

ఏదీ పట్టుకు రాలేను, ఉత్తి చేతులతో ఇంటికి రాలేను

(‘అమ్మ’ కథ రాసిన బషీర్ మొహమ్మద్ కు)

2-10-2011

థాంక్యూ, కినిగె డాట్ కామ్!

2011-11-14T09:01:00.000-08:00

నా కవితా సంపుటి ‘వానలో కొబ్బరి చెట్టు’, ‘సత్యం రమణీయం’ అని నేను తెలుగించిన ఆస్కార్ వైల్డ్ నాటకం ‘ది ఇంపార్టెన్స్ అఫ్ బీయింగ్ ఎర్నెస్ట్’ ఇప్పుడు అంతర్జాల ప్రచురణ సంస్థ ‘కినిగె డాట్ కామ్’లో దొరుకుతాయి. కవితా సంపుటి అచ్చు పుస్తక రూపంలోనూ ఉంది. ఆస్కార్‍ వైల్డ్ నాటకం కేవలం ‘కినిగె’లోనే దొరుకుతుంది.

తెలుగు పుస్తకాలు చదువుకోవాలని ఉన్నా పుస్తకాల షాపు దగ్గర్లో లేదే అని ఇక ముందు బాధ పడక్కర్లేదు. ఇప్పుడిప్పుడే ఈ ఇ-సౌకర్యం బాగా ప్రాచుర్యం లోకి వస్తోంది. రచయితలు, పాఠకులలో ఎక్కువ మందికి కంప్యూటర్, అంతర్జాలం అందుబాటులోకి వచ్చే కొద్దీ దీని వల్ల జరిగే మేలు చాల ఎక్కువగా ఉంటుంది. పుస్తకంలో ప్రాణం ఉంటే అది పాఠకులకు చేరడానికి అప్పుడిక అడ్డంకులు ఉండవు.

ఈ విషయంలో నా అనుభవాలను పుస్తక ప్రియులతో ఇక్కడ పంచుకుంటున్నాను. మూడు నాలుగేళ్ల క్రితం వరకు కాగితం మీద పెన్ను పెట్టక పోతే నా బుర్రలో వాక్యం కదిలేది కాదు. తెలుగులో రాయడానికి (టైపు చేయడానికి) తగిన సాఫ్టవేర్ సంపాదించి రాయడం మొదలెట్టిన నెలా రెన్నెళ్లలోనే మూడు వేళ్లతో బదులు పది వేళ్లతో ఆలోచించడం మొదలెట్టాను. కాగితం, పెన్నుతో రాసినంత సంతోషంగా కంప్యూటర్ స్క్రీను కాగితం మీద కీ బోర్డు పెన్నుతో రాస్తున్నాను. అణు, శ్రీలిపి వంటివి కాస్త ఖరీదు కావొచ్చు; యునికోడ్ లో రాయడానికి ఉచిత సాఫ్టవేర్స్ దొరుకుతున్నాయి.

రాయడం సరే, రాసింది పాఠకులకు చేర్చడం ఎలా? దూషణ భూషణాలు సంపాదించడం ఎలా? పనిలో పనిగా అమ్మకానికి పెట్టి నాలుగు రాళ్లు సంపాదించే వీలుందేమో చూడడం ఎలా? ఇదొక రచయితల సమస్య. దీనికి తెలుగులో మంచి సమాధానం ‘కినిగె డాట్‍ కామ్’.

అచ్చులో పుస్తక ప్రచురణ సరే. ఎన్నెన్నో సమస్యలు. అంతర్జాలంలో పుస్తక ప్రచురణకు కూడా అన్ని సమస్యలుంటాయనుకున్నాను. కంప్యూటర్ ను, ఇంటర్నెట్‍ సౌకర్యాల్ని ఉపయోగించడం నేర్చుకుంటే అదెంత సులభమో ‘కినిగె డాట్ కామ్’ తో తెలిసి వచ్చింది.

ఇలా సాంకేతిక పరిజ్ఙానాన్ని తెలుసుకుని ఉపయోగించడం నాతో అయ్యే పని కాదేమో అని మొదట సందేహించాను. ‘నాతో కావట్లేదండీ’ అని మెయిల్ పెడితే, ‘కాస్త ఓపిక ఉంటే అన్నీ సాధ్యమే’ అని మెత్తగా కోప్పడి ఎలా చేయాలో చెప్పి చేయించిన చావా కిరణ్ కుమార్ కు, మొదట ఈ దిశగా నా దృష్టి మళ్లించి, ఫోన్ కాల్స్ కు ఓపిక జవాబులతో చేయందిందిన అనిల్ అట్లూరికి, తొందరపాటుతో తప్పుగా అప్ లోడ్ చేస్తే శ్రమకోర్చి దిద్దుబాటుకు సాయపడిన సోమ శంకర్ తదితర కినిగె మితృలకు, పుస్తకాలు చదివి మెచ్చడమో, గిచ్చడమో చేస్తే మీకూ చాల చాల చాల కృతజ్ఙతలు J

ఖడ్గ నయనం

2011-11-07T04:21:00.000-08:00

నిన్నెవరూ గుర్తించని పలకరించని

ఇక్కడ నువ్వెందుకన్నట్లు కళ్లెగరేసే చోట్ల

ఎవరెవరో ఎవరెవరి మీదో రాళ్లు విసురుకుని

కాసేపుంటే కర్ఫ్యూ విధించబోయే దారులలో

కర్ఫ్యూ విధించాక కూడా ఇంటికి వెళ్లకుండా

చీకట్లో ఇరుకు సందుల్లో తూగుతూ

అదాటుగా ఒక రాయి ఒక లాఠీ ఒక తూటా

నెత్తురు కళ్ల జూస్తే తుడుచుకుని నడు

గాయాల నక్షత్రాల జెండాలా

తాబేటి చిప్ప నెమలీకల కట్ట

సాంబ్రాణి పొగల సూఫీ సాధువులా ఊళ్లు

ముళ్ల కంచెలు పల్లెరు గాయలు చేలు

బీళ్లు అడవుల మీదుగా

సీతాకోక చిలుకలతో కుందేళ్లతో కుక్కలతో

ఎగిరి ఉరికి దుమికి అలసి

ఏ పాడువడిన ఇంటి గోడకో కొండ రాయికో

నరకబడిన మాను మొదలుకో ఆనుకుని కూర్చో

తిరగలి రాళ్ల మధ్య గింజలా పెదిమ వద్ద పెదిమలా

పువు మీద తుమ్మెదలా నెత్తురు చుక్కలు రాల్చే

కత్తిలా రెప్పల కొసల మీద కదిలే కన్నులా

గుక్క

2011-11-03T21:42:00.000-07:00

శిరస్సులో అరణ్యం. ఎవరూ లేరు. ఓదార్పు ఇవ్వని జ్ఞాపకాలు, ఊసు పోని జ్యోతిష్యాలు. చుట్టూరా ఖాళీ కాంతి.

సెల్‍ మోగుతుందని భయం. మోగితే 'హలో' అనాలి. ‘ఎక్కడున్నావని ’ని అడుగుతారు. జవాబు చెప్ప లేని ప్రశ్న.

సెల్ మూసేద్దామంటే భయం. ఏమో, ఎవరైనా, అప్పుడే, ప్రేమిస్తున్నామని చెబుతారేమో. సందేహం సంజీవని మూలిక.

ఎవరో గుక్క పట్టి ఏడుస్తున్నారు. వినిపిస్తే విసుక్కుంటారని, వెక్కుతున్నారు. ఏడవడానికి పాపాయిలు సిగ్గు పడే సమయం.

ఉందా... ఏమనుకుంటున్నామో అదే చెప్పినా చెరగని ప్రేమ? ఏం తెలియదని చెప్పినా మిగిలే ప్రేమ? మాట జా‍రినా పగలని ప్రేమ?

మస్తిష్కంలో మందు పాతర. ఎవరూ లేరు. స్వీయ-హింసానందానికి కొన్ని సిగరెట్లూ, ఒక లైటర్, సహగమనానికి కొన్ని కాగితాలు వినా.

దూరంగా బద్దలవుతున్న బాష్పవాయు గోళాలు. చేయి చాస్తే, రగిలి, ఒళ్లు కాలే విద్యాలయాలు. తలుపులు మూసుకున్న ఊరు.

తలుపులు మూయడం, మూయకపోవడం ఒక్కటే. ఎవరికేమవుతోందో తెలుసుకోవాలనిపించదు. ఏదో తెలిసినట్లై వాగడం, వివరమడిగితే పారిపోవడం.

ఎవరికైనా ఫోన్ చేద్దామనిపిస్తుంది, ఆత్మ హత్య చేసుకుంటున్నట్టు చెప్పడానికి. ‘కాల్ రిజిస్ట’ర్లో అన్నీ అబద్ధాలు. ‘టాక్ టైమ్’ వృథా.

విసుగును భరించలేని చిత్రకారుడు ఏండ్లు పూండ్లుగా గీస్తున్న బొమ్మను విసిరి కొట్టి వెళిపోతాడు కొన్ని నెత్తుటి మరకలు వదిలేసి.

4-11-2-2011

వస్తువులు

2011-10-19T03:50:00.000-07:00

ఏమీ ఉండదు,

ఈలోగా ఎవరూ ముట్టుకోక పోయి వుంటే

పైన పొర మీద పొరగా పేరుకుని కొంచెం దుమ్ము

పగలగొట్టినా, చించి చూసినా, ఏమీ ఉండదు;

కొన్ని అంచులు అటుఇటుగా ఒక దాని లాంటిదే

మరొక ముక్క. పైన కొన్ని గాట్లు పగులు జీరల తేడా

ఏమో ఉంటుందని కాదు ఏమీ ఉండదు

చాల పని ఉన్నట్టు సాలోచనగా కిటికీ తెర కొంచెం కదుల్తుంది

దాన్ని కదిలించిన గాలి తరగను కదిలించిన

సాగర కెరటాన్ని రగిలించిన ఉష్ణ వీచికను

పంపించిన సూర్య హృదయం స్పందించిన చిరు సంకల్పం

అంతా వస్తు గతమే అనంత గతమే

గతం కానిది ఏదీ చెప్పలేం

తిక్క రేగినప్పుడు పగలగొట్టాల్సినవి

గడియారాలు క్యాలెండర్లే

వస్తువులను ఉండనీ ఉండనీ మనల్ని

కొండ కొమ్మున వుండి వుండి అడుగున కొంచం మట్టి కదిలి కదిలిన

రాతి గుండు దొర్లి దొర్లి నిర్మోహంగా మట్టగించిన గడ్డిపోచల పూల పొదల

గడ్డి తింటూ పూవులను ఆఘ్రాణిస్తూ ఆదమరిచి వుండిన ప్రాణుల

ఆక్రందన మరకలను

తన వంటి మీంచి తుడుచుకోవాలని కూడా అనుకోదు రాతి గుండు

ఉంటుందంతే ఉండగలిగినంత సేపు తన కింది మట్టి మళ్లీ కదిలే వరకు

కలుస్తాం మళ్లీ మనం

2011-10-18T02:20:00.000-07:00

కలుస్తాం మళ్లీ మనం బాగ్‍లింగంపల్లి చింత చెట్ల నీడల్లో,

అక్కడ కాసేపు ఆగి ఎగిరిపోయిన వలస పక్షుల రెక్కల కింద.

ఏ కనికట్టు కట్టేసిందో గాని, అన్నా! మీతనాన్ని నాతనంతో,

మీరు వెళ్లిపోయినట్లే లేదు, అక్కడి చింతచెట్లను కొట్టేసినట్లే లేదు.

నేల గాయాలను కాంక్రీటుతో కప్పినట్లే లేదు. అంతా అలాగే ఉన్నట్లుంది.

నేను అప్పటి సిల్కు చీకటి కూకటి వేర్లు తడుముకుంటున్నాను,

నేల లోంచి తెగిన వేర్లు వినిపించే సంగీతానికి కొత్త పాటలు అల్లి ఇద్దామని.

చీకటిగండ్ల అడవుల్లో చిందిన నినాదాన్ని, నా ఆర్తనాదాన్నీ శ్రద్ధగా విన్న

ముషీరాబాద్ జిల్లా జైలు బ్యారక్ లేపసుపు గోడలు కూడా లేవిప్పుడు.

భయం లేదు నిర్భయమూ లేదు నేను సైతం ఉండబోని ‘ఇచ్చోట’

ఉండినవి ఇంకేవేవో లేనందుకు ఇసుమంత దుఃఖమూ లేదు.

కలుస్తాం మళ్లీ మనం చింతచెట్ల కొమ్మల మీది పక్షుల రెక్కల కింది

నీడలమై, సిగ్గు పడుతున్న కాలం తండ్రి వంచుకున్న తల నీలాలమై.

కలవాలంటే విడిపోవాలి కనుకనే, అన్నా, మీరు సెలవన్నారనుకుంటున్నా.

చోటు మారుతాయి గాని, వలస పక్షులు అదృశ్యం కావు.

రూపు మారుతుందే గాని చోటు కూడా ఎక్కడికీ పోదు.

పద్యానికి ప్రాణమైన మౌనం ఇరానీ హోటల్ హడావిడిలో దొరుకుతుంది.

తపస్సుకు పనికొచ్చే శాంతిని దురాక్రమిత అడవుల్లో మందు పాతరలు అందిస్తాయి.

పిల్లలకు అన్నం తినడం సేకరించుకోడం నేర్పించే అమ్మలు, కవులకు, దారి చూపిస్తారు.

తప్పొప్పుల నిప్పుల మీద పడుతూ లేస్తూ నడిచి వెళ్లే మనుషులకు, అన్నా, మీరున్నారు,

మీరు ఉంటారు, ప్రాణమున్న పద్యంలో కనిపించని పాదాలై.

అవిరామం

2010-09-19T11:57:00.001-07:00

పిట్టలు పాడి పాడి అలిసిపోతాయి. పిల్లలు ఆడి ఆడి నిద్రపోతారు.

రోడ్డు మీద అధికార దాహం కూడా చీకట్లో ముడుక్కుంటుంది.

మస్తిష్కంలో చక్రం నిద్ర లేచి ముఖం కడుక్కోకుండా తిరుగుతుంది విరామమెరుగక.

అటు ఇటు పైనా కిందా కూర్చోడానికి స్థలం సమయం లేకుండా కుండల దొంతర్లు

చాల పని వుంటుంది. ఇంకా

వాటిని ఆవంలో పేర్చాలి. కిందా మీదా ఎండు గడ్డి కూర్చాలి. లోపల్నించి
మంటలు పెట్టాలి. పొగలు పొగలుగా పొగిలిపోవాలి.

పగిలినవి పగిలిపోగా కాలి పదునెక్కిన కుండలను జాగర్తగా ఎక్కించి, తాళ్ల వలలో అమర్చి,

ఒంటెత్తు బండిని ఊళ్లోకి పంపించాలి,

చక్రానికి నిద్దర లేదు తినడానికీ లేదు వూళ్లో తిరిగి తిరిగి సంచిలో నాలుగు
మెచ్చికోలు గింజలు పోగయ్యే వరకు.

1.30 AM 19-9-2010

బొమ్మలు

2010-09-19T06:38:00.000-07:00

రోడ్డు మీద వెళ్తున్న ఆ మనిషి వెంట వెళ్లు

అయన ఎటు నడిస్తే అటు నడు ఎటు చూస్తే అటు చూడు

ఆయన నీ పద్యమయ్యాక, ఒక సారి ఆపి,

తన ఆశ్చర్య దృక్కులలో తడుస్తూ

ఒంగి ఆయన పాదాలకు నమస్కరించు, ఎందుకని అడిగితే,

రొమ్ము చీల్చి ఒక్కొక్క బొమ్మను చూపించు

ఆయనకు అక్షరాలు అపరిచితం, అయినా, బొమ్మలది అనాది భాష

ఆయన బొమ్మలను చూస్తుంటే ఆయనను నువ్వు చూడు

ఒకసారైనా, ఒక్కటంటే ఒక్కసారైనా,

బొమ్మను చూస్తూ ఆయన ఒక నిమిషం నిలబడితే

దాన్ని వుంచుకుని, మిగిలినవి చించెయ్, ఆ ఒక్క నిమిషం కోసం

ఆయన పాదాలకు మరో సారి నమస్కరించు

17-9-2010

మరొక ఉదయం

2010-09-08T01:05:00.000-07:00

పొడుగాటి ఫిర్యాదు వాక్యాల్ని పైకెత్తి నిలబెట్టినట్లు

అంతెత్తు నుంచి గుచ్చి గుచ్చి చూసి,

రాత్రంతా నీ కోసం చూశాం ఏమయ్యావని అడిగాయి

వెన్నెల మరకలు తుడుచుకుంటూ మేపుల్ చెట్లు

జుత్తు కత్తిరించుకున్న గడ్డి పరకల తలల అలల మీద

చెట్లను ఇంకా సాగదీసినట్లు సాగిన పొద్దుటి నీడలు

పగటి దయ్యాల్లా కొంచెం సిగ్గు పడుతూ, అవును,

రాత్రంతా నువ్వేమయ్యావని గొంతులు కలిపాయి

చెట్లతో నీడల్తో పోట్లాడ్డానికి చేతిలో ఏమీ మిగిలి లేదు

మొహం మీద ఎండిన రక్తంలా పట్టిన నిర్ణిద్రా

మోహర పారవశ్యం జిడ్డు తుడుచుకోవడానికి బద్ధకం

ఈ పూటకి బ్రేక్‍ఫాస్ట్ లేకపోయినా ఫరవాలేదు

తోక తొక్కిన పాముల వంటి పలు ప్రశ్నల మధ్య

ఒక అనిశ్చిత బిందువు మీద

ఉక్రోషంగా నిలబడిన ఒంటరి ఆశ్చర్యార్థకం వినా

విరామ చిహ్నాలన్నీ వ్యర్థం

ఎవరికి తెలుసు వాక్యం ముగిసిందో లేదో?

తరువాత వచ్చే వాక్యం ఏమిటో?

ముగిసిన రాత్రి ఒక ఆటవిక వెన్నెల చెట్ల కింద

చీకటి పొదలలో తిరిగిన నేనూ, ఆమె చూడలేకపోయినవి

మరు పయనంలో చూస్తామో లేదో? మళ్లీ కలుస్తామో లేదో?

10 AM 29-8-2010 – 10AM 8-9-2010

తొలి చినుకు

2010-09-07T13:44:00.000-07:00

ఎండకు కాగిన చెంప మీద రాలిన

చినుకు నీలో ఏదో చిలుకుతుంది

చినుకు చెప్పే ఏళ్లనాటి కబురును

నరనరానికి చెవులిచ్చి వింటావు

ఏమయ్యిందని

రోమకూపాల్ని తడుముకుంటావు

అది, ఆకలేసినపుడు అమ్మ ఒడిలో వెదుక్కునే

పాపాయి నోటిలో పడి ఒళ్లంతా అలుముకునే ‍

తొలి పాల చుక్క?

లోదుస్తులపై అరుణ రేఖ నవ్వినపుడు

మొదటి సారి అమ్మాయి మదిలో కదిలే

అందమైన భయం?

తపన తీరదు

జవాబు దొరకదు

గాజు జీను మీద స్వారీ చేసే రౌతు

నిలబడి నీకు రహస్యాలు చెప్పడు. నువ్వు

దాపు వదిలి వాన లోనికి నడవక తప్పదు.

24-5-2010 - 7-9-2010

ఆకాశం లోంచి చూడు..

2010-09-04T12:27:00.001-07:00

(పొయెటికల్ స్టేట్‍మెంట్ 1)

కాసేపు ఆకాశం లోంచి చూడు

విమానం కిటికీ లోంచి అవతలికి ప్రవహించి రెక్క మీదుగా నడిచిపో

దూది కొండల్లో కలల మందలు కాస్తూ

వంకీ కర్రతో కలలకు కాసిని చుక్కలు రాల్చి మేపు

నేల దుఃఖం కళ్లలో దాచుకుని, కాంతి గొడుగు కింద నుంచుని చూడు

ఆకాశంలాగే నీ మనస్సొక ఎల్లలు లేని నేల అవుతుంది

కాసేపు కళ్లు చికిలించి చూడు అడవుల్ని లోయల్ని జనావాసాల్ని

వాళ్లెవరో మునుపు నేల మీద గీసిన కత్తుల గీతలేవీ కనిపించవు

ఇన్నాళ్లుగా నీకు పరాయివని అనుకున్న చోట్ల

ఇప్పుడు నీ ఎముకల ముక్కలున్నాయి నీ నెత్తురు చుక్కలున్నాయి

అల్లంత దూరాన, నీకు పరిచయం లేని వాళ్ల మధ్య

ఇప్పడు నీ పిల్లలున్నారు వాళ్ల పిల్లలున్నారు

మనవరాలు నీ ఇంటికి రావాలంటే వీసా కావాలంట

అన్నీ మనం గీసుకునే గీతలే, చెరిగి పోతాయి.

గడియారం ముళ్ల దారిలోని గీతలు కూడా వుండవేమో

అప్పుడొక తాత గారు తన మనవరాలి వేలు పట్టుకుని, లేదా

ఇద్దరూ భుజాల మీద చేతులేసుకుని చుక్క నుంచి చుక్కకు

పొద్దున్నే వాహ్యాళికి వెళతారేమో

ఎవరు ఎన్నయినా చెప్పనీ

ఇప్పుడు ద్వేషించవలసింది ద్వేషాన్నే

మన కోసం మనం పోరాడ్డానికి

వున్న ఆయుధం ప్రేమ మాత్రమే

విడిపోదామంటావా, సరే, విడిపోదాం

ఇప్పుడు దోసిట్లో వున్నదంతా ఒలకబోసుకుని

దారి బత్తెంగా కొంచెం ప్రేమను వుంచుకుని

ఎవరి దారిన వాళ్లం వెళ్లి పోదాం

కొన్నాళ్లయ్యాక మళ్లీ ఇక్కడే కలుసుకుందాం

కట్టుకున్న బెర్లిన్ గోడలు పగుల గొడదాం

గీసుకున్న అధీన రేఖలు తుడిచి పెడదాం

జరిగిన మోసాలను కలబోసి వడబోసుకుని

మనకు మనం మిగులుదాం

మొదటినుంచి మొదలవుదాం, మళ్లీ పెద్దాళ్లమవుదాం

ఆంద్రజ్యోతి, 27-12-2009

చనిపోయిన వాళ్లు చూస్తుంటారు

2010-09-04T12:15:00.000-07:00

(పొయెటికల్ స్టేట్‍మెంట్‍ 2)

కంచుకంఠాల వుపన్యాసాలలోని డొల్లతనాన్ని

భుజాలపై వ్రేలాడే తుపాకి తూటాల గుడ్డితనాన్ని

ఉరి ముడి వేసి ఫ్యాను మీంచి విసిరిన తాడు చివరి శూన్యాన్ని

నోరు తెరిచిన కిరోసిన్ డబ్బా లోపల్నించి వికటంగా నవ్వే బూడిదను

ప్రాణాలతో ముగ్గులు పోసే పోటీ చివర్లో బహుమతులు పట్టుకెళ్లే చేతులను

చనిపోయిన వాళ్లు చూస్తుంటారు, వింటూ వుంటారు, స్పృశిస్తుంటారు

శబ్దకాలుష్యం వల్ల మనకు వినబడదు గాని చనిపోయిన వాళ్లు మాట్లాడగలరు

గాయమంటే మరేం లేదు గాయమే, చనిపోవడమంటే మరేం లేదు చనిపోవడమే

గాయపడితే మందు రాసుకోవచ్చు, చావు ఎప్పటికీ మానని గాయం

ఎవరి గాయాన్ని వాళ్లు గానం చేయ వచ్చు, చావు కాలం తాకలేని అగాధం

తూలి పడినప్పుడు నీ కాలి బొటనవేలితో తన నుదుట తిలకం దిద్దించుకున్న

బొడ్రాయిని కోపంగా ఇంకో తన్ను తన్ని నడిచిపోవచ్చు

వంటి మీద కిరసనాయిలు పోసుకుని జేబు లోంచి అగ్గి పెట్టె తీసే ముందు

బతికున్న వాళ్ల వైపు చూడకు, వాళ్లకు తెలియదు

వాళ్లు పాడబోతున్న స్మృతి గీతాల్ని వినకు, వాటికీ తెలియదు

చనిపోయిన వాళ్ల వైపు చూడు చనిపోయిన వాళ్ల మాటలు విను

చావంటే ఏమిటో చనిపోయిన వాళ్లకు మాత్రమే తెలుసు

నువ్వు వుండాల్రా నాయనా నువ్వు వుండాలి నీ అద్భుత అమాయకత్వం బతికుండాలి

ఆటలో తొండి చేసే వాడిని జనం ముందు దోషిగా నిలబెట్టడానికి నువ్వు వుండాలి

అన్ని మాయల మీద అగ్గి లాంటి నీ నిర్మల క్రోథం సజీవంగా రగులుతుండాలి

వీర స్వర్గం లేదు, అమరత్వం లేదు, చావును సెక్సీ అనడం అబద్ధం

పోరాడితే గెలుపు, లేదా ఓటమి

ఓడిపోతే మళ్లీ పోరాడాలి, పోరాడడం కోసం నువ్వు వుండాలి

గెలిచేదాక చేయాల్సిన పోరాటం, గెలిచి తీరాల్సిన పోరాటం పేదలది

కటిక బానిసత్వంలోనైనా, ఇప్పటికి కాంతి కనరాని సొరంగంలోనైనా

బానిసత్వాన్ని బానిసత్వం అని పేరు పెట్టి ఎదిరించడానికి

ఇనుప సొరంగాన్ని తవ్వి బయటికి దారి చెయ్యడానికి నువ్వు బతికుండాలి

చనిపోవడమంటే నీ వాళ్లకు నువ్వు ద్రోహం చేయడమే

నువ్వు చనిపోవడమంటే నీ వాళ్లకు ఒక యోధుడు లేకుండా చేయడమే

సాక్షి, 1-2-2010

ఎన్కౌంటర్

2010-08-31T03:58:00.000-07:00

వాడెప్పుడూ మనిషి కళ్లలోకి నేరుగా చూడడు.

నేల మీద గీత గీసి కత్తులు దూయడు.

ఒకదాని పక్కనొకటి ఒకదాని మీదొకటి

రేకులు రేకులుగా మాటల వల అల్లుతాడు.

మాటల వెనుక మాటు వేస్తాడు.

పంట చేలో జొన్న కర్రల్లా నిటారుగా నిలబడి ఆకాశానికి మొక్కడు.

నలుగురు నడిచే బాట పక్కన ఆకుల్లో పొదల్లో అణిగి మణిగి వుంటాడు.

రంగురంగుల పరిమళాలతో బాటసారులను సాదరంగా పిలుస్తాడు.

లోపలికి వచ్చిన వాళ్లపై మాంసాహార పుష్ప దళాలు ముడుస్తాడు.

అహింస మీద అనర్గళంగా ఉపన్యసిస్తాడు.

జీవన కావ్యానికి కరుణ వినా రసం లేదంటాడు.

అహింస వాడి అంగట్లో సరుకు. అది వాడి కోసం కాదు, అమ్ముకోడానికి.

అంగడి నుంచి ఇళ్లకు చేరి, అహింస పొగలు పొగలుగా వగలు పోతుంది.

పొగల తెరల్లోంచి వచ్చి వాడు ఇంటినంతా ఆక్రమిస్తాడు

హింస ఎప్పుడూ వుంటుంది, హింస వాడి భోజనం బల్ల.

వాడు పెట్టే హింసలను వాడు పడే హింసలుగా పాటలు కట్టి పాడిస్తాడు

రాగం తానం పల్లవి తప్ప ఏమీ తెలియని వాళ్లకే వాడి కొలువులో ప్రవేశం.

హింసలు పడే జనం ఆ పాటలు వింటూ పాం పడగల్లా వూగుతారు

తమ మీద హింసను తామే రమణీయ నాటికగా చూస్తూ వుండి పోతారు

యుద్ధం ఎప్పుడూ వుంటుంది, అది వాడి పోషకాహారం.

అది జర్మనీలో యూదులను చంపితే మధ్యప్రాచ్యం విలవిల్లాడినట్టుంటుంది.

వాడు యద్ధం ఎప్పుడూ ఆపడు, వాడున్నంత వరకు యుద్ధం ఉంటుంది.

వాడికి తెలుసు, మనిషికి విరామమిస్తే ఆలోచిస్తాడని,

మాంసాహార పద్మ దళాల లోనికి రాకుండా మకరందం సేకరించుకుంటాడని.

మాటలను రకరకాలుగా మడిచి

యుద్ధనౌకలు చేస్తాడు, అవి నడవడానికి సముద్రాలు చేస్తాడు.
వాడి మాటల్లో తర్కానికి మురిసిపోయి,
మంచి ముగింపు కోసం వెదుకుతున్నప్పడు,
యద్ధం అయిపోయిందన్నట్టు కత్తి మడిచి
జేబులో పెట్టుకున్నట్టుండి మనిషి గొంతు కోసేస్తాడు.

మాటల్లోంచి పుట్టి మాటల్లో లయించే మాటలొద్దు.

నిషేధాగమ వైకల్పికాది వ్యాకరణ విన్యాసాలొద్దు.

అనుదిన మరణాలలోంచి, అపజయాలలోంచి

ఎలాగంటే అలా, ఎక్కడంటే అక్కడ

పుట్టే జీవితం ఆరిపోకుండా అరచేతులు అడ్డం పెడదాం.

31-8-2010

వైస్ వెర్సా

2010-08-31T02:49:00.000-07:00

నిర్ణయం నాదయినప్పుడు

మరణం కూడా జీవితం కన్న గొప్పగా భాసిస్తుంది.

నిర్ణయం నాది కానప్పుడు

బతకడం కన్నా మరణించడమే మేలనిపిస్తుంది.

నా బతుకు నాది, బతకనీ అంటే నువ్వొప్పుకోవు.

నా నిర్ణయం నువ్వు చేస్తేనే కలిసుంటానంటావు.

వైస్ వెర్సా.

ఎందరితో ఎన్ని సార్లు ఇలా కలిసి విడి పోవడం.

ఎందరితో కలిపిన చెయ్యిని లాగేసుకోవడం.

ఏవేవో ఒప్పందాలు చేసుకుంటాం,

ఎవరం ఎందాక ముక్కులు చాచ వచ్చునో,

ఒకరి పర్సు లోంచి మరొకరు ఎంత ఖర్చు పెట్టొచ్చునో,

హోటల్లో కలిసి కాఫీ తాగినప్పుడు

ఒక సారి నువ్వైతే ఒక సారి నేను ఎలా బిల్లు కట్టొచ్చునో,

తేడా వచ్చినప్పుడు ఎలా లెక్కలు చూసుకోవచ్చునో

ఒప్పందాల మీద నెత్తురు సంతకాల చేసుకుంటాం.

ఒక రోజు, నలుపు రెపరెపలాడే వాతావరణంలో దూర

దూరంగా కూర్చుని ఒకరి శ్వాసకు ఒకరం అడ్డుపడతాం.

శ్వాస అందక మనస్సులు చాస్తాం. అందం.

నీ నిర్ణయం నీదీ, నా నిర్ణయం నాదీ అయి వుండీ

నువ్వూ నేను ఒకటయ్యే బంగారు లోకాన్ని

ఒకరికొకరు వీపు చేసి నడిచే దారులలో విచారంగా కలగంటాం.

31-8-2010

వాడి రహస్యం

2010-08-30T21:35:00.000-07:00

ఆ పిల్లవాడు ఇచ్చెమల్లె పువ్వులా వుండడం వెనుక కిటుకు తెలిసిపోయింది. ప్రేమ అంటే ఏమిటో, ప్రేమిస్తే ఏమవుతుందో ఆరాలు తీయకుండా, పువ్వు రేకులు విప్పి కేసరాలు లెక్కబెట్టకుండా, కొమ్మ మీంచి తుంచకుండా, చెయి చాచి తాకకుండా ప్రేమిస్తాడు. చెట్టు మీది పువ్వులకు, రాలి పడిన వాటికి, ఎదురొచ్చి సుతారంగా తాకిన వాటికి, తాకని వాటికి తన ముఖం శుభ్రమైన అద్దమై వాటి మురిపాలు తనకు ఎదురద్దమై నీ కను చూపు మేర ప్రాణమై పరుచుకుంటాడు. వాడు పువ్వులను శ్వాసిస్తాడు. పువ్వులు వాడిని శ్వాసిస్తాయి. వాడికి తెసుసు. టీకా తాత్పర్యాలడిగితే ఒక దేశపు మహాకవిలా చిర్నవ్వు అనే చిన్న సైగతో సమస్తం చెప్పేసి మళ్లీ పువ్వులతో ఉండిపోతాడు. అసూయతో వాడి బుగ్గలు చిదిమి, వాడి నవ్వును తెలుగులో చెప్పమని అడగకు. వాడితో డ్యాన్సులు చేయించి బహుమతులిచ్చే ఉద్యోగానికి దరఖాస్తు పెట్టకు. వాడిలా ఉండు, పువ్వులా.

మీకిలా, ఎప్పుడైనా?

2010-08-28T11:35:00.000-07:00

దానికి ఒక రూపం ఉండదు

ఎవరి మీదా కోపం ఉండదు

నిలువునా ముంచెత్తదు

మునిగిపోయే లోతూ ఉండదు

పురుగులా ఒళ్లంతా పాకుతుంది.

ప్రతి అవయవాన్ని కొరికి వదుల్తుంది

ఇసుక రేణువు నుండి

హిమాలయం వరకు

దేనిలోనూ దాని ఆచూకీ దొరకదు.

ఎండ పొద్దున

ఎవరిదీ కాని గోడ నీడలో

ఎవరిదీ కాని తల్లి

ఒడిలో చింకి పాతలకు

పాడే జోల పాటలా

నిద్ర పోనివ్వదు మేల్కొననివ్వదు

కర్ఫ్యూ సాయంత్రం

వీధుల్లోకి జారి

ముట్టుకుంటే రక్తమంటే

భయం నీడల్లా

ఏ పనీ చేయనివ్వదు

చేయకుండా ఉండనివ్వదు

రాత్రంతా

రోడ్డు రొమ్ము చీరేసే

గూర్ఖా లాఠీలా

ఊపిరిలో గరుగ్గా తిరుగుతుంది

ఎవరితోనూ పంచుకోలేని

దేని లోనికీ వంచుకోలేని

ఎప్పటికీ ముక్తినివ్వని

ఏ చర్యకూ శక్తి నివ్వని దిగులు

28-8-2010

అంజలి

2010-08-26T01:07:00.000-07:00

ఎపుడు తెగుతుందో తెలియని తొడిమ మీద పువ్వువి నువ్వు. పని లేని గాలి, ప్రతి కదలికతో పుండు కొంచెం పండుతుంది. ఇంటి ముందు పురాతన పాతరలు, తవ్వితే నాలుగ్గింజలుండక పోవు. పెత్తర్లమాస ఒక్కటే ఎవరికైనా, పూజకు మనసు కుదిరి ప్రార్థించే పండుగ. పితరులే మనుషులకు తెలిసిన దేవుళ్లు. మనవళ్ల పోలికలు వదిలించుకోలేక తాతయ్యలు గాలి తెమ్మెరలై ఈదుతుంటారు. మెత్త మెత్తగా తొడిమల మీద దాడి చేస్తుంటారు.

ఇక్కడ అక్కడ అని కాదు ఎక్కడైనా సరే, నిర్ణీత రీతిలో కళ్లు మూసుకోవడమే జీవన కళ. పల్లెరు గాయలు గుచ్చుకోకుండా‍ చెప్పులు తొడుక్కున్నట్టు రెప్పల వెంట్రుకల తాళ్లతో కట్టేసుకోవాలి చూపుని. లోపల నువ్వు-పువ్వు భయం భయంగా కదుల్తుండాలి. గాలికి పని లేదనడం తప్పకుండా తప్పే. భయమొక్కటే బతుకు బండికి కందెన. అటో ఇటో ఎటో దొర్లిపోతుండడమే పొర్లి పొర్లి పోతుండడమే నిశ్చితాల వేట కుక్కల నుంచి రక్షణ.

ఖైదీ బ్యాడ్జీల వలె పద్యంలో ప్రతి స్టాంజాకు ఒక అంకె ఇవ్వాలి. లంకె వేయాలి. అంతా ఆరుబయలు జైలు. ఎప్పటికప్పుడు లెక్కలు మారిపోతుండాలి. మనుషులు బీజగణితంలోని సంకేతాక్షరాలు. సమీకరణాలు చకచక సాగిపోతుండాలి. ఎందుకు, ఎటువైపుకు అని కాదు, పగిలిన మంచుకొండలై పడాలి తోసుకు. ఏదో ఒక మార్పు, ఆగితే కుండలీకరణాలకు చిల్లులు పడి సంకేతితాలు కారిపోతాయి. లేదా, పోనిద్దూ నెత్తుటి సంతకాలకే దిక్కు లేదని సర్దుకుపోవాలి.

పాచికలు తెల్లమొగాలేసుకుని ఎగిరెగిరి పడుతుంటాతాయి. భగవంతుడు మురళి మ్రోయిస్తాడు, పాచికలాడడు, ఆడిస్తాడు. ఉఛ్వాస నిశ్వాసాలను పందెంగా ఒడ్డిస్తాడు. తమను తామే గాని, ఎవరినెవరూ ఓడరు. బతుకు ఒక ఏక వస్త్ర, చాల పల్చని వస్త్రం, అపహరించడం తేలిక. ప్రేమ సైతం ఒక పాచికేనని చివరి మజిలీలో గ్రహిస్తావు. తోడుగా ఏమీ ఉండదు, కసిగా మొరిగే ప్రశ్నా శునకం తప్ప. ఎందుకది? నిద్ర పోనివ్వదు. ఈ మంచుదిబ్బల్లో నాటి పో.

ఇది పద్యమా? ఏది ధర్మం ఏది అధర్మమని, దిగంతాలకు చేతులు చాచిన ‘వ్యాస’మా? ఒక కొసతో గుండెను ఒడిసి పట్టి, ఇంకొక కొసతో విశ్వగోళం అంచులు ముట్టే వ్యాసార్థమా?

గిరి గిర గోల్‍, గింగిర గోల్‍. తిరుగూ తిరుగూ తిమ్మప్పా! గిర గిర గిర గిర, తిరగక తప్పదు తిమ్మప్పా!

ఇంకా తెగని తొడిమకు సుమాంజలి.

21-5-2010-- 25-8-2010

శివరామి రెడ్డికి...

2010-08-22T11:57:00.000-07:00

(చాల ఏండ్లుగా‍ కాగితాల్లో ఉండిపోయిన ఈ చిన్న స్మృతి గీతాన్ని మితృలతో పంచుకోవాలనిపించింది. పది పన్నెండేండ్ల పసి ప్రాయంలో పొగాకు మండె తిప్పుతూ తేలు కుట్టి, వైద్యం అందక చనిపోయిన చిన్ననాటి ప్రాణ స్నేహితుడు శివరామి రెడ్డి. ఎన్ని సంగతులు మరుపున పడినా మనస్సులో ముల్లై తిరుగుతూ ఉండిపోయిన స్మృతి.)

మద్దులేటి వాగు కాడ ఆడుకున్న ఆటలన్ని

కంటి కొసల వేలాడే సందమామ లాయెరా

సిన్ననాటి నేస్తగాడ నా శివరామి రెడ్డి

అచ్చిబిల్ల లాడబోతె గింగిరగోల్‍ తిరగబోతె

గుండె మీద ఇనుప తేలు కుట్టినట్టు బాధరా

ప్రాణానికి ప్రాణమా నా శివరామి రెడ్డి

కమ్మరోల్ల బాయి కాడ ఇంత పెద్ద బుంగ దెచ్చి

ఒంటి సేత ఎత్తి సూపి కండ్లు దిప్పినావురా

దొమ్మపొకురు నేస్త గాడ నా శివరామి రెడ్డి

కొండవార సేని కాడ రేగిపండ్లు రాలినాయి

ఏరుకొచ్చుకోడానికి ఎవురు నాకు తోడురా

మరుపు రాని నేస్తగాడ నా శివరామి రెడ్డి

లొడ్డ సెయ్యి నీదంటే మేడిగుడ్లు నావంటూ

అంటేసుకునే ఆట ఆడాలని ఉందిరా

జింక లెక్క ఉరికెటోడ నా శివరామి రెడ్డి

తేదీ: ఎప్పుడో

చలి మంట

2010-08-21T05:32:00.000-07:00

ఒక విధ్వంసం చలిచలిగా వ్యాపిస్తోంది

చలి నా చర్మాన్ని వలిచి తన మీద కప్పుకుంటోంది

ఏ మోహం లేని చలి దేహం మీద

వూగుతూ ఒక రాకాసి తల

అది నెమరేస్తున్నదేమిటో తెలియదు

చలి వెంట ఎండ ఎండ వెంట వాన

విడి విడిగా వుంటే ఇంతేనేమో?

ఎందుకిలా, చలికాలంలో ఎండను

ఎండాకాలంలో వానను కోరుకుంటాం మనం?

మూడు కాలాలు వున్నప్పుడు

మూడు లోకాలు కూడా వుండే వుంటాయి

(మూడేనంటావా, మనం ఎందరమో

అన్నిలోకాలు వుండే వుంటయ్)

అన్ని కాలాలు అన్ని స్థలాలు కలిసే చోటు

ఎక్కడో ఒక చోట వుండే వుంటుంది

ఎంత బాగా బ్రూ చేసిన కాఫీ అయినా

కొన్ని కప్పుల్లోనో కెటిల్స్ లోనో వుండాలి

లేకుంటే మనుషులం పాత్రల్లేని నటులమైపోమూ?

అంతే అనుకుంటా

అందరం ఒకానొక స్థలకాలం యొక్క శకలాలమేననుకుంటా

ఒకే ఒక్క తాను చిరిగి, చెదరిన గుడ్డ పేలికలమేననుకుంటా

ఇన్నిన్ని పేచీలూ ఈర్ష్యలూ ద్వేషాలు ఏమయ్యుంటయ్?

తప్పకుండా అవి మన కలయిక కోరికలే అయ్యుంటయ్

కలుద్దామా?

ఒకరి చర్మం ఒకరం ఒలవకుండానే కప్పుకుందామా?

ఒకరి తలపులనొకరం నెమరేస్తూ

ఎవరికి వారుగా వున్నప్పుడు కూడా కలిసుందామా?

ఒక చలి మంట మీద చేతులు చాచి కూర్చుందామా?

మంటలో కాసిని వేరుశనక్కాయలు వేసి

వేగిన శనక్కాయలు బూడిద లోంచి తీసి తింటూ

మాట్లాడుకుందామా?

10-1-2010

నేనూ వాళ్లు

2010-08-21T04:37:00.001-07:00

పూల పొదల మీద సీతాకోక చిలుక పదే పదే కనిపిస్తే

ఎటో పోతోందనుకుంటాం, మన వెంటే వుందని అనుకోం

చాల అడవులూ మైదానాలు, పలు రాత్రిందివాలు

వాళ్ల వెంట నడుస్తున్నాన్నేను, వాళ్లకు నేను తెలియదు

నడిచి నడిచి మునిమాపున దారి పక్క లోతట్టు చెట్ల కింద

వాళ్లు కబుర్లేసుకుంటారు, చిందు పాటలు పాడుకుంటారు

మాటల నిప్పుల మీద అనుభవాలు కాల్చుకుని తింటారు

పదును మాటలు గుచ్చుకుని గాయపడతారు

నారి మరీ గట్టిగా సారించి ఎడమ చేతిలో విల్లు విరిగిపోతే

దానికి అతుకులు వేసి కుడి భుజానేసుకుని నడుస్తారు

వాళ్లకు అల్లంత దూరాన కూర్చుని, ఓరగా చూస్తూ

నేను షర్టు గుండీలు కుట్టుకుంటూ వుంటాను

లేదా, వెదురు బద్దలతో బుట్టలు అల్లుకుంటూ

చిలుం పట్టిన నాగలి కర్రుతో నేలను చీరుతూ వుంటాను

వాళ్లు అదాటున నన్ను చూసి, ఏ వూరని అడిగితే

దగ్గరి పేరేదో చెప్పి, లోలోపల నవ్వుకుంటాను, తనది

ఏ పువ్వని అడిగితే ఏం చెబుతుంది సీతాకోక చిలుక?

గుండీ కుడుతున్న సూది వేలికి గుచ్చుకుని

నాగలి కర్రు పిక్క ఎముకకు తగిలి

పాదం కింద పల్లెరు కాయలు పగిలి

నొప్పి పెదిమల మీంచి జారి చప్పుడైతే, వాళ్లకు

ఏవోవో బాధలు చెబుతాను, అవి కూడా అబద్ధాలే

నా అసలు హింసను నా లోనే దాచుకుంటాను

అదేమంత కాల్పనికంగా వుండదు, వాళ్లకు పట్టదు

వాళ్ల లోంచి ఎవరైనా వెళ్లిపోతే

నా లోంచి కొంచెం వెళ్లిపోయినట్లుంటుంది

ఎవరైనా వచ్చి వాళ్లలో చేరితే

నాలోంచి కొంచెం వాళ్లలో చేరినట్లుంటుంది

నేనూ వాళ్లు ఇలా నడవక తప్పదు, మరిన్ని యుగాలు

వాళ్లు నన్నూ, నేను వాళ్లనూ కలుసుకునే వరకు

10-8-2010

చీకటి కోటలో చిట్లిన క్షణమొకటి

2010-08-16T14:02:00.001-07:00

ఇంగ్లీషోడే కొంచెం చూపున్నోడు. తన నేను కు ఐ అని పేరు పెట్టుకున్నాడు. కన్ను మీది చర్మం విప్పి ఏం చూశావో అదే నువ్వు. తోలు పెట్టెలో ఒకటో రెండో ఆత్మలను పెట్టుకుని బజారులో తెరిచి ఒకట్రెండు ఆశ్చర్యాలు అమ్ముకుంటూ తిరుగుతావు. రాస్తుంటే చేతి లోంచి బంతి-కొన జారిపోతుంది. ఆపేస్తావా కన్నీటి వ్రాలు. వెదుక్కుంటావు గదంతా తలుపుల కిందా పలుకుల కిందా కిందుల కిందా.

నెత్తికి టోపీ దొరక లేదని ఆగుతావా వానలో వైన్ షాపుకు వెళ్లకుండా.

నువ్వొక చర్నాకోలవు. నువ్వే గాయం నువ్వే గానం. నువ్వొక కవ్వానివి. రాత్రంతా లోపలికి మూసుకున్న పెరుగువి. తెలి తెరలై ఉల్లిపొరలై అలల తలలై భగ్న కలల దుష్ట చెలులై ఎగిరే పక్షుల సముహానివి. బతుకు తెల్లారినా నిద్ర లేవని మనవడి కోసం పలకల వెండి గ్లాసులో ఎదురు చూసే వెన్న తీయని మజ్జిగవి.

అది ఊరు. అడివిలో నడిచే బాటసారికి కనుమలలో బండరాళ్లు జననాంగాలై పగిలిన దొన్నెలలోని నీళ్లు చాలు. పక్కింటి సిరికాంతుని కాంత సరిగ్గా రోడ్డు దాటిందో లేదో నని దిగులు పడడం మానెయ్. ఎవరి రోడ్డు వారే దాటాలి. ఎవరి అమ్మ యాసలో వాళ్లు కలలు కనాలి లేదా వనాళి. కలవరేమో నువ్వూ తానూ దిగంతాలు దగ్గరైనా యుగాంతాలు బద్దలైనా.

ఊహలే నువ్వున్నా పోయినా. మస్తిష్కంలో మరుగుతున్న ఎసరు. ఆకలి తీర్చకపోయినా మురిపించే నలుపు అలలు. నువ్వు కరవాలం కింది మెడవు. నీ పాటలు తూట్లు పడిన తూటాలు. బియ్యం పారబోసి రాళ్లుంచుకునే చాటలు. లోపల కురిసిన వానకు పొంగిన కందకాల ముట్టడిలో చిక్కుకున్న కోటలు. ఏ బాటసారీ కాల్మోపని లేని బాటలు.

ఇంతటితో హారతి నిద్దర రాని రాత్రికి. తిరగడం మరిచిన ధాత్రికి. మంగళం పద్యానికి. మళ్లీ ఒడిసిన మద్యానికీ.
16-8-2010

మ్యూజియంలో మనిషి

2010-08-14T00:31:00.000-07:00

(ఇప్పుడు జాతులుగా అంతరించి, కొందరు మనుషులుగా మిగిలిన పలు ఆదివాసి అమెరికన్ తెగలలో

ఒకటి, ‘మషాంటుకెట్‍ పీక్వాట్’ తెగ జీవిత విశేషాల మ్యూజియం, కనెటికట్‍, యు.ఎస్.ఏ........ )

చెప్పండి అందరికీ, మేమింకా బతికే వున్నాం

చేతికి దొరికిన ఏక మొద్దు పడవల్లో ఆలుబిడ్డలను వేసుకుని మేము ఎటో వెళ్లిపోయాం

ఇక్కడ ఈ అద్దాల భవనాల్లో, సువిశాల సుందర వస్తు ప్రదర్శన శాలల్లో

బాగా పాలిష్ చేసిన కొన్ని గుర్తులను చెదరు మదురుగా పారేసి

మా మాటలు, పురాణాలు, స్వేద-నాట్యాలు తీసుకుని మేము ఎటో వెళ్లిపోయాం

కొన్ని క్షణాల యాత్రికానందం కోసం ఘరానా కత్తెర్లతో కత్తిరించిన ఆకాశం ముక్కల్లో మేము లేం

తూటాల వానల్లో తడిసి బాయ్నెట్ల శిలువలపై ఎండిపోయిన వాళ్లం ఎండిపోగా

ఎండిపోవడానికి నిరాకరించిన ఏడో రకం చేపలం

మా ఆనంద కాసారాల్ని శిరఃపర్వతాల్లో మోసుకుంటూ మేము ఎటో వెళ్లిపోయాం

జాఫ్నా, పాలస్తీనా, రువాండా, బంగ్లాదేశ్... వెళ్లగొట్టబడిన ప్రతి మనస్సులో మేమే

చిన్న చిన్న గిరిజన గూడాలలో, చెక్కిన విల్లులకు అల్లుకుని,

తమను సంధించే చేతుల కోసం ఎదురు చూసే అల్లెతాళ్ల వలె

పురాధర్మంలోని మనిషి-తనానికి అల్లుకుని మేమున్నాం

మేము నూరేళ్ల కిందట మాత్రమే వుండినామనడం అబద్ధం

శరీరాల్లేని ఆత్మలు దయ్యాలయితే, మేము ఆత్మలను వెదుక్కుంటున్న శరీరాలం

మాకు మా ప్రేమలున్నాయి, పేచీలున్నాయి, మాకు మా దేవుళ్లున్నారు

ప్రేమలు పేచీల సూక్ష్మ రేఖ మీద మమ్మల్ని నడిపించే న్యాయం మాకుంది

వాళ్లు ఏమీ తీసుకురాలేదు మూకుమ్మడి చావులను, కలిసి బతకలేని ద్వేషాన్ని తప్ప.

ఈ అడవుల్లో మా ప్రేమ గుడ్లు పొదగడానికి కట్టుకున్న గూళ్లుండేవి

గూళ్లలో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకోడానికి లోపల చిన్నరుగులూ పెద్దరుగులుండేవి

ఆటలుండేవి పాటలుండేవి అమ్ములుండేవి నిప్పుల్లో కాల్చిన మాంసం ముక్కలుండేవి

మొక్కజొన్న, చిక్కుడు మొక్కలతో ఆకు పచ్చ అలలై వూగే పచ్చని పొలాలుండేవి

కాకులను తోలే మంచెల మీద వడిసెల చేతుల సౌందర్యాలుండేవి

అమవస-రాత్రుల వంటి నల్లని హృదయాల మీద తెల్లని చర్మాలు కప్పుకుని వాళ్లు వచ్చారు

భూమ్మీద ఏమి వుండాలో ఏమి వుండకూడదో నిర్ణయించే దౌష్ట్యం పట్టుకొచ్చారు

వాళ్లు రాక ముందూ ఇక్కడ జీవితం వుండేదని చెప్పడానికైనా

ఇక్కడ వాళ్ల వునికి మూలాలు దుర్మార్గమని చెప్పడానికైనా

ఇక్కడ కాకపోతే, ఎక్కడైనా మేముంటాం. ఇక్కడి గాలిని వదలక తారాడుతున్న

మా పిల్లన గ్రోవి దుఃఖ నాదంలా మేం వుంటాం, ఉండడం ద్వారా వాళ్లను ఓడిస్తాం

ప్లీజ్ స్ప్రెడ్ ది వర్డ్, వియ్ ఆర్ స్టిల్ అలైవ్

10-8-2009

పొద్దున్నే

2010-08-14T00:13:00.000-07:00

ఇంకా నిశ్శబ్దం దుప్పట్లోనే మేపుల్‍ చెట్లు

చెట్ల వూపిరితో చలి కాచుకుంటున్న పొగమంచు

పొగమంచు లోనుంచి పొగమంచు లోనికి దూకుతున్న వాహనాలు

నిశ్చలన చిత్రంలో పొరపాటున చిందిపడిన రంగుల్లా కదలికలు

కథనానికి కవనానికి మధ్య చోటు వెదుక్కుంటున్న వాక్యాలు

నిద్ర మత్తులో తలకిందులుగా వేలాడే పక్షిలా

చెట్టు కొమ్మకు వేలాడే పిట్టల మేత గూడు

గూడు మీదికి దొంగచాటుగా పాకి దిక్కులు చూస్తున్న చిప్మంక్ వుడత

లాన్లో ఆ మూలన చెట్టు కొట్టేయగా మిగిలిన మొద్దు చుట్టూ

అది మళ్లీ ఇగురేస్తుందని ఎదురుచూస్తున్న చిన్న చిన్న పూల మొక్కలు

వాటికి మరి కాస్త దూరంగా, అక్కడ తానుండడం తప్పేనని

ముడుచుకున్న దేహంతో చిర్నవ్వుతున్న డాండెలయన్ గడ్డి పువ్వు

ఎదురింటెనక ఎక్కడి నుంచో రానా, వద్దా, పోనీ వచ్చెయ్నా అంటున్న ఎండ

అప్పుడప్పడే ఆకలి గుర్తొచ్చిన ఒంటి కన్ను కబంధుని రెండే రెండు చేతుల్లా

నాకున్న నాలుగు నిద్దర రెప్పల్నీ బద్ధకంగా విప్పుకుంటూ నేను

బాగున్నది ఈ వుదయం బాగున్నది ఈ వూరున్నూ

15-6-2009

ఉట్టి

2010-08-10T01:09:00.000-07:00

రాత్రి కురిసిన వానకు వూగి వూగి కొబ్బరాకులు అలిసిపోయాయి.
వత్తి ఆరిపోయాక హోవరించిన మిగులు ఉద్రేకం. చెట్లను రాసుకుంటూ తిరగమోత వాసనలు నెమరేస్తున్న పొగ.

రత్యనంతర అశాంతి గూడు కట్టుకున్నట్టు ఆకుల మధ్యన రెండు పచ్చి కాయలు.

ఉద్రిక్త క్షణాల మధ్యలో గిచ్చి పోయిన తటిల్లత. అగ్గిపుల్లల ఖర్చు, ఇక దీపం వెలగదు.

అన్ని చప్పుళ్లకు, కదలికలకు చెవులు గట్టిగా మూసిన రెప్పల కింద‍ పొడి-మంచు కరుణ.

ఆమె అంటే చాల ఇష్టం. అతడంటే కూడా.

అతడు/ఆమె ఎక్కడికెళ్లిందీ తెలియక రాత్రిని జూలు పట్టుకుని వూపిన తుపాను. వెర్రిగా నవ్వుతూ
తొడిమ తెగని ఎర్రని గగుర్పాట్లతో గుల్మొహర్ ఒళ్లు. మొదలు చుట్టూ ఖాళీ నీడల జాలి చూపులు.

అతడామె వెదకాల్సిన చోట వెదకడం లేదు, వెదకకూడని స్థలాలలో వెదుకులాట. తుపానుకు

రాత్రే కావాలా? ఎక్కడ లేదు చీకటి? పొగలు పొగలుగా దేని కోసం గాలిని తిట్టిపోయడం?

పూజలో మంత్రం ఎలా చదివినా ఒకటే, గంట ఎలా కొట్టినా ఒకటే, పటానికి ఏ బొట్టు పెట్టినా ఒకటే.

ఉట్టి కొట్టాల, రహస్యాంగాలలో భళ్లున వెన్నెల.

13-8-2010

చేప ఊపిరి

2010-08-07T22:28:00.001-07:00

పగలంతా తెల్లగా, రాత్రంతా నల్లగా

ఏ కాంతి కోసం రెప్పలు వదులుకోడం

ఏ అల కొప్పలో కాసేపు వెలగడం

వల లోపలి వల, బోను లోపలి బోను

లేదు, ఏదీ లేదు, మరణం కూడా

అక్రమ ప్రేమ, నీళ్లలో మండే నిప్పు

ఎప్పుడో వదిలేసిన పాల కోసం

పాట ఏడుపు

పొలుసులు మాసిపోతాయి

జల క్షతాలకు కందిపోతాయి

ప్రాణంలా, చర్య అనిర్వచనీయం

నిర్వచనాలు వదలవు

గాజు గదిలో స్వైర విహారం

కంటికి తప్ప అందని లోకం

కత్తిరించిన సముద్రం

ఇంకెంత సేపు ఈదడం?

ఒక ఆటొమేటిక్ పొయెమ్

2010-08-07T21:38:00.000-07:00

కిటికీ ఇవతల నువ్వు

నీకు తోడుగా ఒక అద్దం

లాయిరి పెట్టెకు అమర్చిన అద్దం

చిన్ని కన్ను తాకితే చెమర్చే అద్దం

కిటికీ అవతల కొబ్బరి చెట్ల చెలికత్తెల మధ్యన

బంగరు రంగు ఆకుల, తెల్లని పూల గుత్తుల

సొమ్ములు ధరించిన రాకుమారి టేకు చెట్టు

పేద వాళ్లం, చట్టం దృష్టిలో పుట్టు దొంగలం

మనమిక్కడ వుండకూడదు, పద పద

వదిలెయ్ వూహల్ని ఆకాశంలోనికి

ఎగరెయ్ గాలిపటాల్ని స్లోమోషన్ తూటాల్ని

స్థలంలోనే కాదు కాలంలోనూ ఎగరనీ వాటిని

ఏమో, ఎక్కడో, ఎప్పుడో

నీళ్లలోంచి వచ్చిన వాళ్లం, ముప్పాతిక భాగం నీళ్లం

దప్పిక తీర్చే చన్నీళ్లం దప్పిక పెంచే కన్నీళ్లం

నీళ్లలోంచి వచ్చి ఇన్నాళ్లయినా, పట్టుకోడానికి

గట్టిదేమీ దొరక్క, కాల్జేతులు కొట్టుకుంటున్నాం

తడి తడి కళ్లను మాత్రం తీసి విసిరేస్తున్నాం

విహ్వల విహంగాల్ని చేసి అనంత నీలిమ లోనికి

లబ్ డబ్ జల్లెళ్లు చేసి భూగర్భం లోనికి

మంథర పర్వతానికి చుట్టి సముద్రం లోనికి

ఎద్దు మీద రంగు రంగుల బట్టలేసుకుని

ఆపైన రెండు జోలెలు వేసుకుని

మేళం ఊదుతూ వెళ్తున్న కవీ!

ఫలానా ఇంటికెలా వెళ్లాలో చెప్పగలవా

మాకు తెలిసేలా?

విచిత్రాలు

2010-08-07T12:44:00.000-07:00

ఎవరినో అనుకరించబోయి విఫలమై

ఇంకెవరినో వెక్కిరించబోయి నాలుక తెగి

మనల్ని మనం కనుక్కుంటాం.

అనుకరించడం, వెక్కిరించడం ఎందుకని

అప్పుడప్పడు

మనకిష్టమైన వాటిని తిరగేసి చూస్తుంటాం.

అప్పుడెంత వల్నరబుల్‍గా వుంటారో

మనుషులూ, తాబేళ్లూ, మరికొన్ని.

ఒక చిన్న ఉదాహరణ:

మా వూరికి చెరువు లేదు,

దానికి పెదాలూ లేవు,

అయినా ముద్దాడగలదు.

తుమ్మల తోపులో, ఒకప్పటి చెరువు,

మట్టిమట్టిగా ఎర్ర నీళ్ల కుంట

పిచికలకు తన పెదాలనిస్తుంది,

దప్పి గొన్న పెదాలను.

ఇంకేం, పిట్టలు బాణం ముఖం దూసి

మత్తుమత్తుగా ఎగురుతూ పోతాయి.

మా ఊరి పెదాల్ని పక్కూరి చెరువుకిచ్చి

ఎంచక్కా ముద్దులు పెట్టించుకుంటాయి.

ఒక్కోసారి మనం మనుషులను తిరగేసి

చూడ్డం కోసం చిన్న పిల్లలమవుతుంటాం

దేనికో కాళ్లు పెనవేసి తలకిందులవుతుంటాం.

పిల్లలు సరే వాళ్లెప్పుడూ అంతే.

పరాగ్గా మనం పలక మీద ‘అ’ రాసి ఇస్తే

పలక తిప్పకుండా అలాగే తీసుకుపోయి

తిరగేసిన ‘అ’ నేర్చుకుంటారు,

మడమ తిప్పని యోధుల్లాగ.

వాళ్లు చీటికి మాటికి తిరగబడుతుంటారని

గొణుగుతుంటాం, తిరగబడరా మరి?!

మనల్ని అనుకరించబోయి వెక్కిరించబోయి

విఫలమయ్యాకే వాళ్లను వాళ్లు కనుక్కుంటారు.

అనుమతి పత్రం

2010-08-07T11:55:00.000-07:00

దుఃఖ వీధి సహచరుడా, నువ్వొక వ్యూహంలో ప్రవేశించావు

ఇది, కొవ్వొత్తుల వేషంలో కత్తులు నాట్యమాడే రంగస్థలం

నిరంతర నిఘా మినహా మనిషితనానికి హామీ లేని ప్రదేశం

కొన్ని ప్రశ్నలకు జవాబు లేకపోతే ఇక్కడ సంచారం నిషిద్ధం

నాటకంలో నువ్వు నిట్టనిలువుగా పడిపోయినప్పుడు

అడ్డం వుంటామని చెప్పిన చేతులు

ఉన్నట్టుండి వ్యూహం మార్చేస్తే

పగిలిన తల చెప్పే రహస్యం నువ్వెప్పడైనా విన్నావా?

అంత వరకు నీతో కబుర్లు చెబుతూ నుంచున్న శకుని

ఇదిగో ఇతడే శకుని, పట్టుకుపొండని, నిన్ను చూపించి,

వలెవాటు ఎగరేసుకుంటూ వెళ్లిపోతున్నప్పుడు

నిన్ను నువ్వు రుజువు చేసుకోడానికి

గుర్తింపు కార్డు లేక ఒక్కసారైనా బిక్కమొగమేశావా?

గదాఘాతాలు, కనిపించే అగాథాలు సరే గాని

మెత్తని పదాలతో మనిషిని మొత్తి చంపే

హత్యా ప్రదేశాలలో పత్తేదారుగా

కొంచెం సేపయినా వున్నావా? హంతకుడి కోసం

నీ రక్త నదుల్లో వలలు విసిరి చూశావా?

వెన్నెలలా చల్లగా వెన్నలా మెత్తగా కూడా

విషం ఉంటుందని, దరహాసం కాటేస్తుందని

తెలుసుకోడానికి నువ్వెప్పుడైనా చచ్చిపోయావా?

పేజీలకు పేజీల బాధ గాలికెగిరిపోగా

చేతిలో వంటరిగా మిగిలిపోయి

అనంత శ్లోకాలు భరిస్తూ అరవలేని

ఒక పిట్ట పిల్ల మృతదేహాన్ని

రెప్పలు మూసి, తెరిచి, మూసి తీసిన

నీడ-బొమ్మను పర్సులో భద్రపరిచావా?

పిచికలగూడు చెదరగొట్టిన వాడు

పచ్చదనం ప్రతినిధిగా చట్టసభకు ఎన్నికైతే

వెనుక-చూపుతో ఓటును తగలెట్టుకోలేనని

తెలుసుకున్నావా?

కాలి కింది నేల కూడా సరుకు రూపమెత్తి

వాడవాడ ఒక దంతెవాడ అవుతున్నప్పుడు

బక్క చేతుల పుల్లలతో గుండె డోలు మీద గీస్తూ

పొడవాటి కొరడాతో బాదుకుని బాదుకుని

ఓడ్చిన నెత్తురు చారికల లోంచి,

చేటలో గుక్క పట్టిన బిడ్డ ఏడుపు లోంచి

కృద్ధ నయన సుంకులమ్మ లేచి వస్తుందని

నీ తల పగలకుండా చేతులు చాస్తుందని

ఇంకా, ఆశిస్తున్నావా?